Lidie Voorend

“Op mijn 60e ben ik begonnen met schilderen en sindsdien kan ik niet meer ophouden om mijn zielenroerselen weer te geven via beelden. De ruimte die ik als kind (één van de tien) niet heb gekregen, neem ik nu.
Mijn behoefte om te filosoferen en te delen, hetgeen ik van het leven geleerd heb, is groot. Door mijn werk bij Artsen zonder Grenzen, voor mensen met een andere cultuur en in de wijkverpleging heb ik veel ellende van dichtbij ervaren: honger, pijn, angst, geweld; ook verbaal geweld.
Daarom gaan mijn schilderijen vaak over levensvreugde en oog hebben voor elkaar. Het tegenovergestelde dus van narigheid. Thema’s zoals nieuwsgierigheid, spelen (vrijheid) en empathie komen zodoende regelmatig terug in mijn werken. Immers, zonder belangstelling en samenwerking komt er geen echte verbinding tot stand. Mijn schilderijen zijn een soort pamflet geworden waarmee ik laat zien dat vrede én plezier in jezelf en met anderen mogelijk is. Daar gaat mijn hoop over.”

“Ik haal mijn inspiratie o.a. uit de methode ‘Geweldloze Communicatie’, uit de Japanse levenskunst Kintsugi, uit wijsheden van filosofen en uit de schoonheid van de dierenwereld. Mijn schilderijen zijn een mix van realistisch en abstract. Vaak bevatten ze symbolieken.

Meestal gebruik ik olieverf, maar regelmatig schilder ik in combinatie met acryl en epoxy. Soms zet ik andere mixed media in ter ondersteuning van het beeld.

 

Maar, in the end …. mijn échte grondstoffen zijn mijn levenservaringen!”

 

Meer op de website van Lidie Voorend