In de ruimte van Fit-Art in het Stadshuus in Lochem hangt een sfeer van verwachting. Op het programma staat ‘Haiku’s schrijven en illustreren’, met de nadruk op het laatste.
Lekker plakken, dan komt het wel goed, moedigt docent Jurianne Guichelaar aan. Dat laat tante Fien zich geen twee keer zeggen. Ook de andere cursisten kunnen bijna niet wachten.
Maar eerst nog wat meer info. Want je hebt collages en je hebt collages, leert tante Fien deze dag. Jurianne brengt haar cursisten vandaag nèt die extraatjes bij die de collages nóg spannender maken om naar te kijken. Zeker, we mogen spelend vormgeven, knippen, scheuren en als laatste plakken, maar hoe leuk is het om daar diepte in te brengen en verschillende lagen.
Eerst op zoek naar een haiku, de Japanse dichtvorm die in slechts 17 lettergrepen hele werelden oproept. Vader Jan Guichelaar begeleidde eerder cursisten in het schrijven van eigen haiku’s. Die cursus heeft tante Fien gemist, maar gelukkig zijn er ook voorbeelden. Voor tante Fien is het gemakkelijk kiezen. Zij houdt namelijk nogal van kringloop snuffelen en vooral de oude serviezen die ze dan ziet staan, roepen een sfeer van nostalgie op. De haiku
in de kringloop
naast andermans kopjes
oma's suikerpot
(Henk van der Werff)
sluit daar mooi bij aan. Daar hoort een bloemenprintje bij en oh! Rondjes, want: kringloop. En natuurlijk kopjes, veel kopjes. Het grote verzamelen kan beginnen.
In de ruimte is het rustig. Geritsel van papier, vragen aan de docent en verder is het scheuren, knippen, schuiven en plakken geblazen. Niemand gunt zichzelf tijd voor een echte pauze. De focus ligt op het vormgeven van een eigen afbeelding, die de kracht van de haiku nog eens benadrukt.
Tante Fien heeft inmiddels een geweldige foto van een oma met grijze dreads (!) gevonden en is druk aan het spiraal knippen om nog maar eens extra de beweging van de kringloop te benadrukken. Jurianne geeft tips hoe de zwarte kleding van oma te verruilen voor een bloemetjesblouse en wat vrolijker kleuren. Ook leert tante Fien dat een kleine inkeping in bijvoorbeeld oma’s hand een groots effect geeft; het is nu echt alsof oma met een stapel kopjes in haar handen aan het balanceren is.
Niet alleen tante Fien is enthousiast. De ene na de andere cursist vraagt om meer. De sfeer van verwachting heeft plaats gemaakt voor die van enthousiasme. Of Jurianne niet gewoon een cursus kan komen geven? Dat neemt de docent in elk geval in overweging. Illustreren, het maken van een eigen afbeelding: het laat ons even in een andere wereld zijn. Dat smaakt naar meer.
Eenmaal thuisgekomen bladert tante Fien door het cursusaanbod, op zoek naar meer cursussen rondom vormgeven en/of tekenen. ‘Je hoofd stil kleuren’, leest tante Fien dan. Met fijne pennen, stiften, potloden en aquarelverf werken, niets hoeven kunnen. Even geen oordeel, geen moeten – alleen maar creatief bezig zijn in het hier en nu. Kijk, dat lijkt haar wel wat.
Zin in Zen tekenen, heet de cursus, gegeven door Rieneke Metselaar. Dat klinkt wel lekker rustig. Hoewel de andere cursus rondom Mixed Media, experimenteren met kleur, vorm en materialen tante Fien ook aanspreekt. Maar zij kent zichzelf: daar raakt ze zeker weten weer zó enthousiast van dat er van rust geen sprake is. Kiezen kan altijd nog.
Voor nu is het nagenieten van oma en haar kopjes. De afbeelding krijgt een plaatsje op de kast in de woonkamer. Ook van de kringloop.
