Daar heb ik hem dan eindelijk in mijn armen: mooi rood en prima in gewicht. De linkerhand schuift door een riempje voor meer grip, de rechterhand beweegt vrij. Als het geheel goed samenwerkt, heb ik zomaar het geluid van een heel orkest op mijn schoot. Docent en dirigent Dinie Zweverink legt in beeldende taal de werking van de accordeon uit en heeft het over kippetjes en de vijf vingers methode.
Bij de eerste klank die klinkt op mijn schoot ben ik meteen verliefd! Een mooi vol geluid klinkt terwijl ik amper iets doe. Nooit gedacht dat ik nog eens accordeon zou spelen. Het kwam gewoon niet in me op. Niet voor mij bestemd, dacht ik. En nu? Nu staat hij op mijn verlanglijstje – voor mijn zestigste verjaardag.
Naast mij zit Gerthe uit Lochem. Zij is al ruim dertig jaar de gelukkige bezitter van een accordeon. Destijds aangeschaft èn gebruikt voor kinderfeestjes. Inmiddels verhuisd naar het vakantiehuisje waar hij wacht op dat ene speciale moment. Want één keer per jaar mag hij van zich laten horen als Gerthe samen met vriendin-op-gitaar muziek maakt. Maar, zo heeft Gerthe nu besloten, tien lessen? Laat ik dat gaan doen! Wat daarbij stimuleert, is dat de les in groepsverband is met als doel een klein orkestje waarin ieder speelt op eigen niveau.
Voor de beginner en voor de gevorderde. Daarbij sluit de docent goed aan bij ieders mogelijkheden. Ze kijkt en luistert bij ieder persoonlijk. Niet zo’n ster in noten lezen? Geen probleem. Zij loodst de (beginnend) accordeonist er inspirerend doorheen. Meer ervaring? Dan krijg je een partij die uitdagender is.
Want Ineke uit Lochem is hier al voor het tweede seizoen op les. Zij speelde 66 (!) jaar geleden voor het eerst op accordeon. Ze was toen 10 jaar. “Ik word er heel vrolijk van”, benoemt ze en geeft aan te genieten van wat ze nog steeds ontdekt. Daarnaast vergroot het muziek maken in een groepje ook het speelplezier, noemt ze.
Ook Ruurd uit Geesteren is van de partij. Hij speelde tot nu toe zijn eigen lied op de accordeon en doet dat vooral op gehoor. Zijn grootste uitdaging blijkt te liggen in de linkerhand: de hand die zorgt voor de lucht. In zijn enthousiasme zwiert vooral zijn arm snel heen en weer. Dinie: “Niet voor niks heb ik aan je arm gehangen tijdens de workshop, maar ik ga niet elke les voor je op de knieën”, lacht ze.
Dat brengt ons meteen bij een stukje techniek: die linkerhand is namelijk de hand die muziek maakt. Die hand moet hangen in de band en daar wordt de lucht aangezogen. Hard, zacht en alles er tussenin. Daar zitten ook de bastonen en vandaag moeten we die als kippetjes indrukken: zoals kippetjes in hun voer pikken. De andere hand is voor de melodie waarbij de docent kiest voor de vijf vingers methode: steeds vijf vingers naast elkaar die de noten op papier tot leven wekken.
Als die twee samenwerken, krijgen we een vraag en antwoordspel oftewel: muziek. Het is als ademhalen waarbij de balg de longen symboliseert. “Bovendien”, zo zegt Dinie , “is accordeon spelen goed voor je hoofd. Je linkerhand doet twee verschillende dingen, dus die moet je eigenlijk in tweeën delen terwijl je rechterhand de melodie speelt.” Oftewel: links pikken de kippen en rechts speelt afwisselend lange en kortere noten. Dat is hard werken voor beide hersenhelften. “Dus wij worden niet dement”, concludeert een deelnemer lachend.
Gerthe, naast mij, heeft genoten van de les. Haar accordeon is niet langer met vakantie. Naast haar zit Irma Guit Laren. Zij heeft vorige week een accordeon gehuurd bij Dinie. Dit is haar derde keer dat ze er een in handen heeft. Ook zij concludeert na de les: “Dit smaakt naar meer! Je hebt gewoon een heel orkest in handen!” Als kind had Irma pianoles en ze zong jaren in een koor. “Maar mijn stem is wat achteruit gegaan.” De accordeon als vervanger voor de stem?, oppert tante Fien. Voor die optie staat Irma zeker open.
Eenmaal thuis pak ik ’s avonds voor het slapen gaan nog even de accordeon van mijn man en speel de wals Montmartre. Trekken, duwen, het is als ademhalen. Ontspannen en met een grote glimlach op mijn gezicht gaat de accordeon weer in de koffer en ik naar bed.
Eerste les gemist, maar nieuwsgierig geworden? Meld je gewoon aan voor de volgende les op 1 oktober via academie@fitart.nl. Dinie loodst je er doorheen.