Veel deelnemers hebben de weg gevonden naar de cursus Stem, Adem en Energie, die wordt gehouden in de Bibliotheek in Lichtenvoorde.
Docent is Sara Mens, die een praktijk heeft in Lochem waar ze al ruim vijftien jaar zanglessen geeft en mensen coacht die een stap verder willen zetten in hun ontwikkeling. Tante Fien en haar stem zijn niet zulke goede vrienden, maar nieuwsgierig als ze is, stapt ze de cursusruimte binnen waar de deelnemers al bezig zijn met ademoefeningen.
Docent Sara loodst ons op een speelse manier richting ontspanning. Het lijf los schudden, langs de kaken strijken (want oh, wat kunnen die strak staan!) en samen gapen zijn een paar technieken waarmee we kennis maken. Daarbij gaan we even voorbij aan een charmante uitstraling; de focus ligt op ontspanning.
Tante Fien blijkt vooral goed in gapen, een bewijs van dat ontspanning gaande is. Bovendien is gapen een sociaal gebeuren; als er één begint volgen er meestal meer. Dan gaan we verder met geluid èn ademhaling. Best spannend; tante Fien heeft niet zulke goede ervaringen met het laten horen van haar stem. Maar de oefeningen van Sara gaan niet over het goed moeten doen, maar vooral over ademhalen en losmaken.
Alle klinkers komen voorbij. We beginnen met de A, die aan de basis ligt. De E ligt alweer wat hoger in het lijf en via de O, komen we de I tegen in het borstgebied en de U is dan de kopstem. Het lukt; alle deelnemers laten hun eigen klinkers klinken.
Spelenderwijs ontstaan er klanken, ontstaat er muziek en ook tante Fien laat van zich horen. Ze doet het maar gewoon, wat kan er mis gaan? We oefenen tot slot gezamenlijk het geluid van een sirene, waarin alle klinkers verweven blijken te zitten.
Vervolgens worden we uitgenodigd een soort van muziektuin te gaan maken. Alle deelnemers mogen een instrument uitzoeken, variërend van een tongdrum, een klankschaal, een trommel, sambaballen, een harpje tot een windgong.
We worden zachtjes uitgedaagd door Sara: ga maar ontdekken wat de mogelijkheden zijn, ga maar spelen, laat maar chaos ontstaan. Eén deelnemer start met zijn eigen ritme op de cajon box, vervolgens vallen steeds meer instrumenten in.
We lopen zomaar door de ruimte, met onze instrumenten, sommigen zelfs meezingend met Sara. Het lopen wordt wandelen. De ruimte wordt een muziektuin.
En tante Fien? Die heeft een lieflijke windgong in haar hand en zingt zachtjes met Sara mee. Niks geen diskwalificatie meer van haar stem. Voor het eerst durft tante Fien te geloven dat er wèl muziek in haar stem zit. Wie weet, is tante Fien straks te vinden bij het MOK-koor: het Maandag Ochtend Koor in Ruurlo.
